Aan Paulus was het beheer van de genade van God toevertrouwd. Zijn brieven lopen dan ook over van genade. Zo zijn wij begenadigd in de Geliefde. Één met Christus, delend in Zijn positie en alle beloften die aan Hem zijn gedaan.
“De Geliefde” bepaalt ons denken bij David, wiens naam immers betekent: geliefde. We vinden dan ook een schitterend type van Christus en de ecclesia in de geschiedenissen van David.
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“Alles wat wij ontvangen hebben, is genade. Er is niets, geen millimeter, helemaal niets wat daarin ons eigen werk is.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
Tot Lof van Gods Genade ↑ hoofdstukken
Hallo allemaal. Met de video's die ik aan het maken was over de geestelijke zegeningen in Efeze 1, was ik gebleven bij dit vers, vers 6. Daar staat: tot lof van de heerlijkheid van zijn genade. Dat wijst natuurlijk ook terug op die eerste twee zegeningen.
Ik tik ze er even bij; zo makkelijk gaat dat met zo'n programmaatje. Waar staat in het vers dat hiervoor stond dat Hij ons zegent in elke geestelijke zegen in de hemel in Christus. Zoals Hij ons uitkiest in Hem, zoals wij uitverkoren zijn in Hem. En in vers 5, dat Hij ons voorbestemd heeft – het tevoren bestemmen tot zoonschap – voor Hem door Christus Jezus, naar het welbehagen van zijn wil. En dan is dat tot lof van de heerlijkheid van zijn genade, waarmee Hij ons begenadigt in de Geliefde.
Kijk, en dat is genade op genade. Hij begenadigt ons dus in de Geliefde. Wat hier gezegd wordt, is dat die zegeningen, zoals die hier naar voren worden gebracht, ook zijn tot lof, tot eer van de heerlijkheid van zijn genade.
De Rijkdom van Genade Door de Efeze-brief ↑ hoofdstukken
We komen dat woord genade nogal eens tegen in de brieven van Paulus. Dit woord, *charis*, heeft in de concordantie een specifiek nummer. Er zijn diverse woorden en diverse uitgangen; sommige vormen komen niet zo vaak voor, maar deze bijvoorbeeld wel. Als ik daarop klik, dan zie ik alle plaatsen waar dit woord voorkomt: dat zijn er maar liefst 155 in het Nieuwe Testament. Aan de rechterkant zie je dan waar dat in de Efeze-brief staat. In Efeze 1 vers 2 begint het al, dat is de groet van Paulus: "Genade met jullie en vrede." Want wanneer je Gods genade kent, dan heb je ook vrede. Zowel die genade als die vrede komen van God.
In Efeze 1 vers 6, het vers waar we zojuist waren, heb ik het specifiek over: "tot lof van de heerlijkheid van zijn genade, waarmee hij ons begenadigt in de Geliefde." En ook in het volgende vers gaat het er weer over: "in overeenstemming met de rijkdom van zijn genade." Op het overige in dat vers kom ik een volgende keer wel terug, maar je ziet dat dit thema door de hele brief heen verweven is. De brief heeft zes hoofdstukken en die genade komt overal terug. "In genade zijn we gered," staat er verderop. En waartoe heeft Hij ons gered? Om in de komende aeonen – de komende tijdperken – de overtreffende rijkdom van zijn genade te betonen. Daarvoor heeft Hij ons samen met Christus opgewekt en samen gezet in de hemel. Als ik het niet vergeet, dan kom ik daar ook nog een keer uitgebreid op terug.
Dit is ook een mooi gedeelte in hoofdstuk 3, waar Paulus gaat uiteenzetten dat hem het beheer, de huishouding, was toevertrouwd. Hij gebruikt daar het woord *oikonomia*. Wij kennen daar ons woord 'economie' van, maar een *oikonomia* is een beheer of een huishouding. De economie, het beheer, de huishouding van de genade van God was aan Paulus toevertrouwd om te beheren. Paulus was het beheer van de genade van God toevertrouwd en vandaar dat hij mocht vertellen over die allesoverweldigende genade die God voor ons op het oog heeft; hij mocht die bekendmaken.
Dat waren zaken die tot dan toe ook verborgen waren gebleven, namelijk dat wij, de Ecclesia, niet delen in de zegeningen van Israël, maar dat wij delen in de zegeningen van de Messias van Israël, van de Christus. In de toekomst zullen de natiën via een gelovig Israël gezegend worden, maar wij worden juist gezegend door de val van Israël. Vanwege de val van Israël is redding naar de natiën gegaan en dat was een plan dat God tot dan toe verborgen had gehouden. De gelovigen uit de natiën, wij dus, wij die nu uit de natiën geroepen worden, delen niet in de zegening van Israël zoals de volkeren dat in de toekomst weer zullen doen. Nee, wij delen in de positie van de Christus, van de Messias.
Dat is allemaal natuurlijk tot lof en tot ere van de heerlijkheid van zijn genade. Het is genade, en dat is wat telkens weer als een refrein klinkt in de brieven van Paulus, want hem was het beheer van de genade toevertrouwd. Juist bij hen die het het minst verdienden, daar komt die genade terecht. Tot lof van de heerlijkheid van zijn genade waarmee hij ons begenadigt in de Geliefde.
Genade, Geen Eigen Verdienste ↑ hoofdstukken
Dus wij worden begenadigd met Zijn genade in de Geliefde. Dat is werkelijk geweldig; dat is genade op genade. Alles wat wij ontvangen hebben, is genade. Er is niets, geen millimeter, helemaal niets wat daarin ons eigen werk is. Alles ontvangen we van Hem en het is genade dat Hij het ons geeft.
En dat blijkt ook al uit dit hoofdstuk. Lees het hoofdstuk maar eens door en zie hoe vaak je tegenkomt dat God het van tevoren zo bestemd had. We waren tevoren bestemd tot het zoonschap. Hij heeft ons uitverkoren in Hem vóór de neerwerping van de wereld, zoals we in de voorgaande verzen konden lezen.
Dat was dus allemaal al van tevoren bepaald. Nog voordat wij geboren waren – ja, ver daarvoor natuurlijk, zelfs voor de nederwerping van de wereld – en voordat wij ook maar iets goeds of slechts hebben kunnen doen. Hieruit blijkt dus overduidelijk dat het genade is. God doet Zijn werk en Hij doet het op deze manier. Verbeeld je dus maar niets dat het iets met je eigen prestaties te maken zou hebben. Nee, het is allemaal genade waarmee Hij ons begenadigt in de Geliefde.
Begenadigd in de Geliefde (david en Adullam) ↑ hoofdstukken
Het is ook wel mooi dat wij begenadigd worden in de Geliefde. Want wanneer we dat lezen met, om zo te zeggen, een oudtestamentische bril op, dan is de Geliefde – *Dahud* in het Hebreeuws – de naam van David. En als ik dit dan zo zou lezen, dat wij begenadigd worden in de Geliefde, dan moet ik altijd denken aan die geschiedenis van David in Adullam.
Die mannen die tot hem kwamen, dat lees je in... nou, ik weet het hoofdstuk niet uit mijn hoofd, maar dat vind je wel in de concordantie. Als we even op 'Adullam' zoeken, dan lees je dat David zich terugtrok in de spelonk van Adullam en dat elke man die bedroefd was tot hem kwam, of wie een schuldeiser had, of wie... nou ja, enzovoorts. Dus iedereen die genade nodig had, om het zo maar te zeggen.
En die vierhonderd mannen, die daar ook in aantal genoemd worden, deelden op dat moment in de positie van David. En David, de geliefde, was op dat moment al tot koning gezalfd. Dat lees ik een paar hoofdstukken eerder. Hij was al tot koning gezalfd, maar in de praktijk was Saul nog koning. Dus hij was al de gezalfde, maar hij bleef verborgen tot een bestemde tijd.
En dat is natuurlijk een schitterend type van de Here Jezus Christus. Christus betekent gezalfde, Messias, *Mashiach*. Dat betekent gezalfde en Hij is nu de Gezalfde. God heeft Hem opgewekt uit de doden, maar Hij is verborgen. En nu, in deze tijd, verzamelt Hij... tja, ieder die een schuldeiser heeft en ieder die bedroefd is, zij komen tot Hem. Zoals Paulus dat in de eerste Korintiërsbrief in het eerste hoofdstuk zegt: 'U ziet uw roeping, Korintiërs', zegt hij dan. Niet vele wijzen, niet vele machtigen, niet vele edelen, maar het dwaze van de wereld heeft God uitverkoren. Ook hier staat dat woord 'uitverkoren'.
Nou, zo zijn wij ook in Hém uitverkoren. En nu delen we dus in Zijn vernedering. De wereld kent Hem niet, erkent Hem niet. Sterker nog: zij vervloekt Hem. In ieder geval rekenen ze niet met God en ook niet met Zijn Zoon. Maar straks, in de toekomst, zal God aan Zijn Zoon het lotsdeel geven. En Zijn deel is dat Hij zal regeren over het heelal. Heel het heelal zal aan Hem ondergeschikt worden.
En wij zijn begenadigd in de Geliefde. Wij delen in die positie van de Christus, zoals die mannen in Adullam deelden in de positie van David in Adullam, maar later kregen zij ook hoge posities aan het hof van David. Dat is een schitterend type van ons. Nu delend in de verborgenheid en in Zijn vernedering, maar straks delend in Zijn openbaring en in Zijn heerlijkheid. Wij zijn begenadigd in de Geliefde, op alle mogelijke manieren.
Nou goed, daar valt nog veel meer over te zeggen, maar voor nu laat ik het hierbij. Volgende keer graag weer verder. Tot dan!