de ecclesia: tempel en lichaam

In Efeze 2 gebruikt Paulus twee beelden door elkaar om te illustreren wat de gemeente (Grieks: ecclesia) is. Hij laat hier de beeldspraak van een lichaam en een tempel door elkaar lopen. De natiën werden onderscheiden van het Joodse volk, door vleselijke verschillen, zoals de besnijdenis (:11-12). De natiën stonden hierdoor “buiten” en hadden geen deel aan de … Lees verder →

het geheimenis onthuld

Paulus spreekt in Efeze 3 over het beheer, de huishouding, die aan hem gegeven is (:2). Hij zegt dat hem door openbaring het geheimenis is bekendgemaakt en dat hij daar eerder al kort over heeft geschreven (:3). Vervolgens schrijft hij: Efeze 34 waaraan jullie bij het lezen, mijn inzicht kunnen verstaan in het geheim van … Lees verder →

het naderingsgeschenk

Onder het oude verbond bracht het volk Israël offers tot God. We vinden dit bijvoorbeeld in Lev.1:2, 27:9 en 11 en Num.9:7. Het Hebreeuwse woord dat in deze teksten vertaald wordt met offergave of offerande, is korban (H7133).  De letterlijke betekenis is: naderingsgeschenk of geschenkoffer. Hoewel korban een Hebreeuws woord is, vinden we het ook … Lees verder →

dit is een gave van God

Als Paulus in Efeze 2:8 schrijft: “dit is een gave van God”, naar welk woord verwijst hij dan met het aanwijzend voornaamwoord dit? Verwijst hij hiermee naar: genade, gered of geloof? Of ligt het nog anders? Hieronder het vers: Efeze 2 8 Want in genade zijn jullie gered, door geloof, en dit niet uit jullie zelf: het is … Lees verder →

niet tegen vlees en bloed

Wanneer wij als gelovigen strijd ervaren, zal voor het oog deze strijd, een strijd lijken tegen mensen van vlees en bloed. Maar de Schrift zegt dat wij geen strijd hebben tegen vlees en bloed, maar dat er achter wat wij zien, andere machten verborgen zijn: Efeze 612 Want wij hebben de strijd niet tegen vlees … Lees verder →

de wapenrusting van GOD

Het gedeelte in Efeze 6 waar Paulus spreekt over de geestelijke wapenrusting is bekend. Minder bekend is wellicht dat Paulus de beeldspraak in deze verzen rechtstreeks ontleent aan het Oude Testament, namelijk aan de profeet Jesaja. En dan te bedenken dat er nogal wat gelovigen zijn die geloven dat Paulus in de Efeze brief, waar … Lees verder →

vervuld in geest (2)

In de vorige blog zagen we dat vervuld worden in geest hetzelfde is als het woord van Christus rijkelijk in ons laten wonen, want Zijn woorden zijn geest en leven (Joh.6:63). In Efeze 5 geeft Paulus drie kenmerken van het vervuld worden in geest. Efeze 5 (naar ISA)18 … maar wordt vervuld in geest,19 sprekend onder … Lees verder →

vervuld in geest (1)

In de vorige blog zagen we dat Paulus in Efeze 5 stelt dat de dagen waarin wij leven boosaardig zijn en dat we daarom de tijd zouden uitkopen. Er is wijsheid voor nodig om niet in het onverstand en de dwaasheid van de wereld mee te gaan. En als we anderen willen bereiken met het … Lees verder →

de gelegenheid uitkopend

In Efeze 5 spreekt Paulus over hoe wij als gelovigen wandelen in het licht (:8), in een wereld die in duisternis is (:11). Dit tijdperk is een boze aeon en in dat verband zegt Paulus dat wij daarin als wijzen zouden wandelen en de gelegenheid uitkopend. Efeze 515 Zie dan broeders, hoe jullie nauwkeurig wandelen, … Lees verder →

vrijkoping

In een eerdere blog bracht ik naar voren dat het woord dat in onze bijbelvertalingen is vertaald met vergeving, eigenlijk bevrijding betekent. In de beide verzen die ik aanhaalde uit de brieven van Paulus komt nog een ander woord voor. Het is het Griekse apolutrosis, dat vertaald wordt met verlossing. Apolutrosis is verlossing door middel van … Lees verder →

vergeving of bevrijding?

Hoewel het begrip vergeving een grote rol speelt in het taalgebruik binnen het christendom, komt het woord niet zo vaak voor in de bijbel. Het Griekse woord aphesis (G859), dat met vergeven vertaald wordt, vinden we 17 keer. Slechts twee maal bij de apostel Paulus. Hieronder beide Schriftplaatsen: Efeze 17 In Hem hebben wij de verlossing, door … Lees verder →

de ecclesia in Psalm 8 en 110

Paulus baseert een belangrijk deel van zijn betoog in Efeze 1 op Psalm 8 en Psalm 110. Hij zegt in dit gedeelte dat de Christus is gezet aan Gods rechterhand in de hemel (Ef.1:20), een verwijzing naar Ps.110:1. Christus is gezet boven alle overheid en macht en heerschappij en alle naam die genoemd wordt (Ef.1:21). … Lees verder →

de slaap van Adam

Genesis is het eerste boek van de bijbel en we vinden daarin dan ook veel fundamentele waarheden, waarop later in de Schrift wordt teruggekomen. Denk aan de figuur van Abraham die door Paulus, maar ook door Jakobus, als voorbeeld wordt genomen. Een andere elementaire figuur is Adam. Hij staat in het onderwijs van Paulus model voor de … Lees verder →

genade schenken

Paulus moedigt ons in twee parallelle teksten in Efeze en Kolossenzen aan om elkaar genade te schenken (Grieks: charizomai). Dat komt in de meeste vertalingen niet uit de verf, omdat zij vertalen met vergeven. Maar vergeven is iets anders dan genade schenken. Bij vergeving denken we aan vergiffenis of kwijtschelding. Maar genade schenken is veel … Lees verder →

altijd danken!

In onze persoonlijke levens kan het flink stormen. Ook de gebeurtenissen in de wereld, kunnen zorgen voor angst en zorgen bij de mensen. Er komt veel op ons af: nieuws, voorspellingen, meningen en opinies. Hoe kan een mens rust vinden in deze chaos? De apostel Paulus was vaak in zware omstandigheden. Meerdere keren geeft hij … Lees verder →

gezegend in alle geestelijke zegen

Aan het begin van de Efeze brief valt Paulus meteen met de deur in huis. Hij geeft na de gebruikelijke aanhef, kort en krachtig zijn boodschap weer. Je zou dit een samenvatting kunnen noemen van alles wat hij daarna schrijft: Efeze 13 Gezegend zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus, die ons … Lees verder →

de Efeze brief (serie)

De brief van Paulus aan de Efeziërs is een brief die hij schreef aan het einde van zijn apostelschap vanuit de gevangenis. Juist vanuit deze positie beschreef Paulus de hoogste openbaringen die aan hem onthuld waren door Christus Jezus: de rijkdom van Zijn genade, de geheimenis van het lichaam van Christus en onze hemelse positie.

Lees verder

Ef. 1:5 –> bestemd tot zoonschap

Een volgende zegening in de opsomming van Paulus, is dat wij bestemd zijn tot zoonschap. Dit betekent dat wij niet slechts kinderen van God zijn, maar zullen aangesteld worden als zonen, in de positie om de erfenis (of: lotsdeel) te ontvangen. Ook wat die erfenis inhoudt, wordt in Efeze 1 genoemd: het heelal!