“Waarom doet God dit?” vroeg mijn dochter me onlangs toen ik een nieuwsitem over de inval van Rusland in Oekraïne bekeek. Er ontstond een gesprek over de dingen in het wereldgebeuren, maar ook in ons persoonlijke leven.
Wat God doet is goed, want Hij is goed. Hij beschikt en plaatst alles en daarom mag ik het overgeven aan Hem en loslaten. Ik hoef dan ook niet te weten waarom de dingen plaatsvinden. Zou ik Hem kunnen bevatten? En toch krijgen we soms wel antwoord op het ‘waarom’ van de dingen. Bijvoorbeeld in Johannes 9 waar Jezus een blindgeborene geneest. Waarom was deze man blindgeboren? Opdat de werken van God in Hem geopenbaard zouden worden!
📖 Samenvatting, hoofdstukken & uitgeschreven tekst
“Hij is God, Hij plaatst alle dingen en daarom mogen wij het waarom van de dingen loslaten en overgeven aan Hem, want Hij heeft alles in de hand.”
⏱️ Hoofdstukindeling van deze studie:
De Vraag: Waarom Doet God Dit? ↑ hoofdstukken
Hallo allemaal. Waarom doet God dit? Dat was een vraag die mijn dochter van elf me een paar dagen geleden stelde toen ik de televisie aan had staan. Er werd een nieuwsitem uitgezonden over de inval van Rusland in Oekraïne. Natuurlijk is het mooi als je kinderen vragen stellen, maar soms zijn die vragen best lastig te beantwoorden. Ik ben echter blij dat ze ook kritisch zijn, ook in de dingen die ik hun vertel. Dat is ook wat ik ze meegeef. Dat doe ik bijvoorbeeld door bij het lezen na het eten, of wanneer dan ook, eens een vers of een paar verzen uit de Bijbel te bespreken. Ik gebruik daar bij mijn kinderen de NBV-vertaling voor, een vrij nieuwe vertaling, en dan heb ik nogal eens kritische noten bij die vertaling. Dan zeg ik wat ik meen dat er echt staat en bij gelegenheid laat ik ze dat ook zien, zoals ik nu ook in deze video's doe. Maar dat maakt natuurlijk ook dat zij positief kritische lezers en luisteraars worden. Ik stel hen vaak vragen en dat doen ze dan bij gelegenheid ook bij mij. Dat is natuurlijk fijn, omdat je daar dan weer op in kunt gaan.
Maar waarom doet God dit? Dat is op het eerste gezicht wellicht toch een wat lastige vraag. Als het over die oorlog in Oekraïne gaat, tussen Rusland en Oekraïne, dan kan ik van alles verzinnen, maar dat zou ik een beetje een goedkoop antwoord vinden. Eigenlijk weet ik het gewoon niet. Er zullen wellicht luisteraars of kijkers van deze video zijn die zeggen: "Wie zegt dan dat God dit doet? Dat is toch de mens die dat doet." Daar wil ik op dit moment ook vanaf wezen, want het is dan toch God die dat toelaat. Ik geloof dat God alles plaatst en alles beschikt, en dat die dingen niet voor niets plaatsvinden. Of je nu zegt dat God dat doet, of dat de mens dat doet maar God het toelaat, plaatst en beschikt; dat maakt uiteindelijk niet zo heel veel uit.
Mijn dochter vroeg dus waarom God dit doet en ik heb tegen haar gezegd dat ik het eigenlijk niet weet. Ik zou hier een mooi verhaal op kunnen hangen dat ik geloof dat er straks een periode van vrede en zekerheid komt — schijnvrede en schijnzekerheid, dat weet zij ook, want dat zijn ook schriftgedeelten die ik met haar heb gelezen en besproken. Ik zei dat ik zou kunnen bedenken dat dit daaraan voorafgaat. Want als er vrede en zekerheid moet komen, dan zal er eerst wellicht oorlog, onvrede en onzekerheid komen, waardoor die schijnvrede en schijnzekerheid tot stand komen. Maar dat kan een antwoord zijn, dat kan een scenario zijn, laat ik het zo zeggen. Maar ja, dat weet ik niet. Dus dat vertel ik haar dan ook maar eerlijk.
De Ziekte van Daniël en het Vertrouwen op God ↑ hoofdstukken
En toen ontvouwde zich een gesprek, ook over andere dingen. Degenen die mij kennen of mijn studies beluisteren, die hebben mij al eerder horen vertellen over mijn goede vriend Daniël, die, naar de mens gesproken, ongeneeslijk ziek is. Hij heeft leverkanker in een vergevorderd stadium. En daar kwam dat in het gesprek met mijn dochter ook nog op. En ja, ook daar kun je je afvragen: waarom doet God dit? Waarom laat God dit toe? Waarom gebeuren die dingen?
En ja, ook daarin zei ik in eerste instantie tegen haar: ik weet vrijwel niet waarom die dingen plaatsvinden. Maar ik geloof dat God alles beschikt, dat Hij alles plaatst. Hij is werkelijk God en Hij is liefde. Hij heeft een plan, Hij is een goede God en Hij heeft een plan met heel Zijn schepping. En waarom Hij de dingen zo doet zoals Hij ze doet, daar hoop ik ooit wel antwoord op te krijgen. Maar ik verbeeld me niet dat ik met mijn paar kilo kleine grijze massa, de hersenen, die grote God daarin helemaal kan bevatten.
Dus nee, op het waarom daar heb ik vaak geen antwoord op, maar ik wil op Hem vertrouwen en Hij is ook betrouwbaar. Hij is God, Hij plaatst alle dingen en daarom mogen wij het waarom van de dingen loslaten en overgeven aan Hem, want Hij heeft alles in de hand. En dat geeft ook werkelijke vrede. Dat zeg ik niet alleen maar, maar dat zie ik ook bij mijn goede vriend Daniël die zo vaststaat op Gods belofte en op Gods Woord in zijn situatie, in de ziekte, terwijl hij weet dat hij naar de mens gesproken nog maar kort te leven heeft.
En toch, dat vertel ik ook tegen mijn dochter en dat krijgt zij ook mee in de gesprekken die wij hebben over Daniël. Over wat Daniël zegt en de gesprekken die ik met hem heb en met anderen.
Een Antwoord uit Johannes 9: de Blindgeborene ↑ hoofdstukken
Toch denk ik dat ik wel een klein antwoord heb op het 'waarom'. Ik hield haar deze geschiedenis voor uit Johannes 9, over de man die blind geboren was. Daar staat dat toen Hij passeerde – dat is dus Jezus – Hij een mens waarnam; Hij zag een mens die blind was sinds zijn geboorte. Vandaar dat wij hem ook wel de blindgeborene noemen.
Zijn leerlingen, zijn discipelen, vragen Hem: "Rabbi, wie zondigde: deze of zijn ouders, dat hij blind geboren wordt?" Want zij beseften natuurlijk dat deze man niet degene kon zijn die gezondigd had en dan als straf op zijn zonde die blindheid had ontvangen; hij was immers blind geboren. Nog voordat hij ook maar iets gezegd had, iets had kunnen doen of zelfs maar geademd had, was hij al blind. Dus in hun beleving moest het wel bij zijn ouders liggen.
Maar kijk dan naar het antwoord van Jezus. Jezus antwoordde: "Noch deze zondigde, noch zijn ouders." Het was dus geen van beiden; het is geen straf op de zonde van hem en ook niet van die van zijn ouders. Maar het is gebeurd opdat de werken van God in hem geopenbaard zouden worden.
De geschiedenis gaat dan verder; het is een vrij lang hoofdstuk, maar het gaat mij nu even om deze verzen. Wat er gebeurt, is dat Jezus hem van zijn blindheid geneest en dat de man daarvan getuigt, ook nog eens tegen de religieuze elite van die dagen. Die elite doet heel moeilijk tegen deze man, die zojuist genezen is van de blindheid waarmee hij geboren was. Zij hebben er een probleem mee dat Jezus dit gedaan heeft. Waarom en hoe dat precies verliep, moet u zelf maar eens nalezen als u dat niet weet.
Die man is dus blind geboren opdat de werken van God in hem geopenbaard zouden worden. In vers 21 lezen we over zijn leeftijd. Ik weet niet precies hoe oud die man was – dat staat niet in het hoofdstuk – maar we lezen in ieder geval dat de religieuze elite, de leidslieden van het Joodse volk, vragen gaan stellen aan zijn ouders. De ouders zeggen dan: "Vraag het hemzelf. Hij heeft zijn statuur, hij zal voor zichzelf spreken." In de Statenvertaling staat: "Hij heeft zijn ouderdom." Vraag het hemzelf, hij is oud genoeg om voor zichzelf te spreken. De NBG zegt: "Hij heeft zijn leeftijd."
Letterlijk staat er: "Hij heeft zijn vol-ontwikkeling." Hij was een volwassene, hij was tot volle groei gekomen. Hij was groot genoeg, of zoals wij dat ook wel zeggen: hij was oud en wijs genoeg om zelf die vraag te beantwoorden. Bij ons is iemand volwassen als hij achttien of eenentwintig is, dat hangt er een beetje vanaf, maar deze man was misschien wel achttien, eenentwintig, of wat mij betreft dertig of veertig jaar oud. Al die tijd was hij blind geweest. Al die jaren waarvan je zou zeggen dat zijn hele jeugd aan hem voorbij is gegaan; zijn hele leven tot dan toe.
Maar waarom was hij dan blind? Hier staat dat hij blind was opdat – tja, "alleen maar", dat is menselijk gesproken natuurlijk een groot woord – maar het was opdat de werken van God in hem geopenbaard zouden worden.
Opdat de Werken van God Geopenbaard Worden ↑ hoofdstukken
En dat vertelde ik dus ook tegen mijn dochter, en dat krijgt zij de laatste weken ook mee: hoe mijn vriend Daniel met zijn ziekte omgaat en getuigt van de hoop die hij heeft. Ik heb daar gisteren in Den Haag ook over gesproken. Dat is niet zomaar een vage hoop, maar heel concreet wijst hij op de geweldige toekomst die wij hebben als gelovigen, als Ecclesia, als het lichaam van Christus. Daar ziet hij op, daar kijkt hij naar uit en daar getuigt hij van.
Wanneer ik hem zie, word ik daardoor aangestoken; ik word erdoor geïnspireerd, zou je kunnen zeggen, maar daardoor ook opgebouwd en bemoedigd. Ik merk ook dat... ik ga nogal nauw met Daniel om. Hij komt ook in de bijbelstudies die ik geef. De groep mensen die daar dan komt, spreek ik regelmatig; een vriendengroep waar hij deel van uitmaakt. Dan merk je gewoon dat door zijn getuigenis, de hoop die hij heeft en de verwachting die hij uitspreekt, iedereen opgebouwd wordt. Dat is zo geweldig, want er is maar Eén die dat kan bewerken in iemand. Dat is God die dat in hem bewerkt.
Ik zei tegen mijn dochter: "Ik weet niet waarom Daniel ziek is." Als er geen wonder gebeurt – de artsen hebben hem immers opgegeven – dan zal hij, naar de mens gesproken, spoedig overlijden. Ik zou me dan af kunnen vragen: waarom? Maar in de eerste plaats laat ik dat los. Hij is een kind van God en hij is in Gods hand; God plaatst en God beschikt.
Toch heb ik daar voor mezelf een geweldig antwoord op mogen krijgen en ik moest aan dit vers denken: het is opdat de werken van God in hem geopenbaard zouden worden. Wat ik bij hem hoor en zie, de rust en vrede die hij heeft, dat is niet naar de mens. Het is ongekend en het is geweldig. Het is een getuigenis dat iemand in zo’n situatie zó mag getuigen, en dat kan er maar Eén bewerken: dat is Gods werk in hem. Dat wordt openbaar, dat wordt onthuld en dat spreekt. Dat wilde ik eens met jullie delen. Dus bij dezen: graag tot een volgende keer.