In deze serie hebben we de belangrijkste Schriftgegevens onderzocht die betrekking hebben op de twee en tien stammen van Israël. Daarbij hebben we gezien dat de Schrift na de terugkeer onder Kores weer spreekt over één Israël, bestaande uit twaalf stammen, en dat zij nergens leert dat de tien stammen vandaag nog als herkenbaar volk onder de natiën voortbestaan.
Het doel van deze serie was niet om ieder argument of iedere theorie rond de verloren tien stammen afzonderlijk te behandelen. Daarvoor zijn de opvattingen en de daarbij gebruikte teksten te talrijk. In plaats daarvan hebben we geprobeerd de hoofdlijn van de Schrift te volgen en te vragen hoe de Bijbel zelf over Israël, de twaalf stammen en de natiën spreekt.
Dat betekent niet dat alle vragen hiermee zijn beantwoord. Mogelijk zijn er teksten of argumenten die in deze serie niet aan bod zijn gekomen. Wanneer daarvoor aanleiding is, kunnen deze in de toekomst alsnog afzonderlijk worden besproken.
Voorlopig lijkt de conclusie echter helder. De Schrift kent wel een verstrooiing van de tien stammen, maar leert niet dat zij vandaag als herkenbaar volk onder de natiën voortbestaan. Ook maakt zij geen onderscheid tussen een Israëlitisch deel van de natiën en een niet-Israëlitisch deel, maar laat zien dat zij onder de natiën zijn opgegaan, niet besneden zijn en geen aanspraak kunnen doen op het burgerschap van Israël. De natiën worden eenvoudig aangeduid als natiën, terwijl Israël na de terugkeer uit de ballingschap weer als één volk wordt voorgesteld.
Zoals altijd geldt dat niet tradities, theorieën of historische speculaties doorslaggevend zijn, maar wat geschreven staat. Daarom blijft de Schrift zelf het laatste woord houden.