Paulus noemt Jezus, bijgenaamd Justus, als derde Joodse medewerker. Samen met Aristarchus en Markus behoort hij tot de gelovigen uit de besnijdenis die Paulus actief ondersteunen in zijn bediening. Tijdens zijn gevangenschap zijn zij hem tot grote troost en bemoediging.… Lees verder
Kolossenzen 4:7-8 laat zien hoe belangrijk onderlinge verbondenheid was in de ecclesia’s. Tychikus brengt niet alleen nieuws over Paulus, maar ook bemoediging voor de gelovigen in Kolosse. Paulus noemt hem een geliefde broeder, trouwe dienaar en medeslaaf in de Heer.… Lees verder
Paulus roept ons op wijs te wandelen tegenover hen die buiten de ecclesia zijn en de gelegenheden die God geeft goed te benutten. Daarbij zouden onze woorden altijd gekenmerkt worden door genade en, als met zout gekruid, opbouwend en doordacht… Lees verder
Paulus spreekt op meerdere plaatsen over zingen. Opvallend is dat hij niet de nadruk legt op de muziek zelf, maar op de inhoud van wat gezongen wordt. Zingen is voor hem een middel om elkaar te onderwijzen en te attenderen… Lees verder
In een eerdere blog bracht ik naar voren dat het woord dat in onze bijbelvertalingen is vertaald met vergeving, eigenlijk bevrijding betekent. In de beide verzen die ik aanhaalde uit de brieven van Paulus komt nog een ander woord voor. Het… Lees verder
Hoewel het begrip vergeving een grote rol speelt in het taalgebruik binnen het christendom, komt het woord niet zo vaak voor in de bijbel. Het Griekse woord aphesis (G859), dat met vergeven vertaald wordt, vinden we 17 keer. Slechts twee maal… Lees verder
Als Paulus het evangelie dat hij mocht doorgeven bekendmaakt, spreekt hij van de redding van alle mensen (1 Tim.4:10), de levendmaking van alle mensen (1 Kor.15:22) en de rechtvaardiging van alle mensen (Rom.5:18). Hoewel de redding, levendmaking en rechtvaardiging van… Lees verder
In Hebreeën 10:1 zegt de schrijver van de Hebreeën brief dat de wet, het oude verbond, slechts een schaduw heeft van toekomende goederen. De wet wees vooruit op zaken die toen nog moesten komen. In één van de gevangenisbrieven van Paulus, de Kolossenzen… Lees verder
Paulus moedigt ons in twee parallelle teksten in Efeze en Kolossenzen aan om elkaar genade te schenken (Grieks: charizomai). Dat komt in de meeste vertalingen niet uit de verf, omdat zij vertalen met vergeven. Maar vergeven is iets anders dan… Lees verder
In de Kolossenzen brief komen we drie maal het woord hoop tegen en alle drie de keren is dit in Kolossenzen 1. Hoop spreekt van verwachting met betrekking tot de toekomst: toekomstverwachting dus. De eerste keer dat we hoop tegenkomen… Lees verder
De verzoening van het heelal (Kol.1:20) is de hoop, en dus de verwachting, van het goede bericht, verklaart Paulus in Kolossenzen 1:23. Alverzoening is hiermee de inhoud van het evangelie en is Gods doel met Zijn schepping. Hetzelfde vers roept… Lees verder
Bekend zijn de eerste verzen van Kolossenzen 3, waar Paulus ons wijst op de logische consequenties van onze eenwording met Christus. Hij had eerder het feit gesteld dat wij volmaakt zijn in Hem (2:10) en met Hem zijn gestorven, begraven… Lees verder
Paulus zegt in Kol. 1:20 dat God door Zijn Zoon alles, of andere vertalingen zeggen: ‘alle dingen’, met zich verzoent. Wat is verzoening, wat staat er precies en hoe ver is de reikwijdte van die verzoening? Het antwoord vinden we… Lees verder
In Kol. 1:15 zet Paulus uiteen wie Christus Jezus is, de Zoon van Gods liefde. Hij is het beeld van de onzichtbare God, maar ook: de eerstgeborene van de hele schepping. De eerste van een reeks, behoort tot de reeks.… Lees verder
Paulus was degene die het woord van God compleet maakte. Dat wil zeggen: hij ontving de laatste openbaringen, stelde dit op schrift en bracht alle Schriften bij elkaar. Door samen met anderen, zoals Petrus, deze Geschriften bij elkaar te brengen en… Lees verder