Gideon had aan God gevraagd om een teken dat Hij het was die met hem sprak. Het teken dat hij krijgt, spreekt in al zijn details van opstandingsleven. JAHWEH neemt het offer tot zich door het met vuur te verbranden en bewijst aan Gideon dat Hij het is, die hem roept.
Richteren 6
22 Toen zag Gideon dat Hij een boodschapper van JAHWEH was, en Gideon zei: Ach, mijn Heer JAHWEH, omdat ik een boodschapper van JAHWEH heb gezien van aangezicht tot aangezicht!
23 En JAHWEH zei tot hem: Vrede met jou. Wees niet bevreesd, jij zal niet sterven.
24 En Gideon bouwde daar een altaar voor JAHWEH en hij noemde het: JAHWEH-is vrede; tot op deze dag is het nog steeds in Ofra van de Abi-Ezriet.
niet sterven, maar leven
We kennen meer voorbeelden uit het oude testament van mensen die een engel zagen en daardoor dachten te sterven, zoals Manoach, de vader van Simson (Richt.13:22). God had immers al tot Mozes gezegd: jij zal Mijn aangezicht niet kunnen zien, want geen mens zal Mij zien en leven (Ex.33:20). Gideon sterft niet, maar leeft, zoals deze geschiedenis in al zijn facetten spreekt van leven.
altaar
Gideon bouwde daar een altaar, namelijk op de rots, waarvan we zagen dat die een uitbeelding is van de opgewekte Christus. Gideon noemde het: JAHWEH is vrede. Op een altaar wordt geofferd en alle offers zijn een voorafschaduwing van het offer van Christus. God maakt vrede op deze rots, namelijk: de opgewekte Christus!
verbond van vrede
Gideon noemt het altaar JAHWEH is vrede. Het is een verwijzing naar het nieuwe verbond, dat “het verbond des vredes” wordt genoemd. Het nieuwe verbond is een verbond waarbij alle “plichten” bij God liggen. “Ik zal…” klinkt de zevenvoudige belofte in Jeremia 31:31-34.
Als God een hersteld Israël terugbrengt in het land zal dit zijn onder het verbond van vrede (Ez.34:25; 37:26). Dit verbond zal niet verbroken kunnen worden, zoals het oude verbond, omdat er niets van de mens gevraagd wordt (Jes.54:10). Verderop in Richteren 6 zullen we nog een uitbeelding zien van het einde van het oude verbond en het begin van het nieuwe.
evangelie van vrede
Naast een toepassing op Israël, zien we ook in de brieven van Paulus, de apostel van de natiën, dat God een God van vrede is. Zijn brieven handelen over de ecclesia. Christus is onze vrede (Ef.2:14), die de vijandschap tussen Jood en heiden doodt, hen één maakt, en beiden in één lichaam verzoent door het kruis (Ef.2:14-16). Deze boodschap noemt Paulus: het evangelie van vrede (Ef.2:17).
vrede makend
De vrede van God, zal uiteindelijk de hele schepping omvangen. Het heelal zal met God verzoend worden. Wat is verzoening? Als we het hiervoor aangehaalde gedeelte uit Efeze 2 bekijken, zien we dat verzoening betekent: vrede maken door vijandschap teniet te doen, één maken. Dat gaat God door Christus doen met “het al”, dat wat op aarde is en wat in de hemelen is!
Kolossenzen 1
20 en door Hem alles (>het al) te verzoenen tot Hem, vrede makend door het bloed van Zijn kruis, hetzij wat op de aarde is, hetzij wat in de hemelen is.`