We hebben nu bijna alle woorden bezien die in gangbare vertalingen vertaald worden met ‘hel’. De laatste die we moeten bespreken is Tartarus. Dit Griekse woord komt slechts één keer voor in het nieuwe testament.
2 Petrus 2
4 Want indien God engelen, die gezondigd hadden, niet gespaard heeft, maar hen met koorden van duisternis in Tartarus heeft geworpen en hen heeft overgegeven om tot het oordeel bewaard te worden…
hel, afgrond en onderwereld
Alleen de Statenvertaling heeft Tartarus vertaald met ‘hel’. De andere vertalingen kiezen voor afgrond (Herziene Statenvertaling, NBG) en onderwereld (NBV). God heeft engelen, die gezondigd hadden, in Tartarus geworpen, om hen daar te bewaren voor het oordeel. Nergens in de bijbel worden mensen aangeduid als engelen. Het betreft hier een bewaarplaats voor geestelijke wezens.
Petrus had in zijn eerste brief al geschreven over deze geestelijke wezens en hun identiteit:
1 Petrus 3
18 …Hij (=Christus), die gedood werd naar het vlees, maar levend gemaakt in geest,
19 in welke Hij ook heengegaan is en geproclameerd heeft aan de geesten in de gevangenis,
20 die eertijds ongehoorzaam geweest waren, toen het geduld van God bleef afwachten, in de dagen van Noach, terwijl de ark in gereedheid werd gebracht, waarin weinigen, dat is acht zielen, door het water heen gered werden.
de oorsprong ontrouw
Toen Christus werd opgewekt uit de doden, is Hij naar deze geestelijke wezens in Tartarus gegaan, om daar Zijn overwinning te proclameren. Deze geesten zijn degenen die ongehoorzaam geweest waren in de dagen van Noach. Het zijn de zonen Gods waarover we lezen in Genesis 6:2. Zij namen zich ‘de dochters van de mens’ (Gen.6:3) en bleven niet bij hun oorsprong (Judas :6). Deze vermenging tussen geestelijke wezens en mensen was de directe aanleiding voor de zondvloed (Gen.6:3-7). Zij zijn degenen die tot het oordeel bewaard worden in Tartarus.