Dat wat Israël overkwam is een voorbeeld (lett: type) van ons, zegt Paulus. Hij benadrukt dat weliswaar allen uitgeleid waren uit Egypte, maar slechts een klein deel (twee mensen) ingingen in het beloofde land. De rest stierf in de woestijn.… Lees verder
In dit hoofdstuk geeft Paulus typologisch onderwijs, hij beschrijft hoe het volk Israël een voorbeeld is voor ons. In het voorgaande hoofstuk had hij uiteen gezet dat we de focus zouden hebben op het evangelie en daarom zouden afzien van… Lees verder
Paulus had slechts één doel: anderen winnen voor het evangelie. Dat was het doel waarop hij zich concentreerde en waarvoor ook van andere dingen wilde afzien. Paulus gebruikt twee voorbeelden uit de wereld van de sport. Atleten zien in alles… Lees verder
Paulus had er alles voor over om allen te winnen voor het evangelie. Hij paste het evangelie niet aan, want het is juist een evangelie, een goed bericht, omdat het vaststaat en onveranderlijk is. Maar om iedereen te bereiken paste… Lees verder
Juist doordat Paulus vrij was, kon hij zich op alle manieren aanpassen aan zijn publiek. Onder de Joden als Jood en als onder de wet, maar net zo gemakkelijk onder degenen zonder wet, als zonder wet. Met maar één doel:… Lees verder
Paulus legt in deze verzen uit dat, hoewel hij als apostel recht had op ondersteuning, hij er nooit om vroeg. Het wat zijn ‘loon’ dat hij het evangelie om niet kon brengen. Dat is een dubbelzinnige opmerking. Het evangelie is… Lees verder
Paulus noemt een laatste voorbeeld uit de Schrift om te laten zien dat degenen die het evangelie verkondigen, daar ook van mogen leven. Hij laat zien dat het zo ook werkte in het heiligdom in ‘oudtestamentische tijden’. De priesters aten… Lees verder
Paulus had in het voorgaande door middel van metaforen duidelijk gemaakt dat een apostel zich niet bezig zou moeten houden met voorzien in zijn eigen levensonderhoud. In dit gedeelte laat hij zien dat dit ook al in de wet van… Lees verder
Paulus verdedigt zijn apostelschap en beroept zich op zijn rechten als apostel. Hij gebruikt hiervoor een aantal ‘zinnebeelden’ of ‘metaforen’ om te laten zien dat het volkomen logisch is dat hij ook van het evangelie mocht leven. Een recht waar… Lees verder
Paulus behoorde niet tot de twaalf en moest blijkbaar daardoor zijn apostelschap telkens weer verdedigen. Niet alleen voor de Galaten (hoofdstuk 1 en 2), maar ook voor de Korinthiërs. Hij doet dit in 1 Korinthe 9, maar spreekt ook in… Lees verder
Wij kennen één God en daarom geen afgoden. Maar in Korinthe waren gelovigen die hun hele leven afgoden gediend hadden. Zij zouden verstrikt kunnen raken als anderen van hun recht gebruik maakten om vlees dat als afgodenoffer diende, te eten.… Lees verder
Degene die sterk is, weet dat er slechts één God is. Afgoden spelen dan geen enkele rol. Daarom kon vlees dat geofferd was in de tempels van Korinthe met een gerust hart gegeten worden. Alles in deze wereld is gemaakt… Lees verder
In de absolute zin is er maar één God en Hij is Vader. De meest basale waarheid die we vinden in de Schrift. Hij is de Schepper van alle dingen en ook alles heeft zijn bestemming in Hem. Dit realiseert… Lees verder
Waar men in de christelijke religie nogal krampachtig kan omgaan met bepaalde zaken uit de schepping die occult zouden zijn, merkt Paulus met betrekking tot het eten van afgodenoffers: “een afgod is niets en er is geen andere God, dan… Lees verder
Een nieuw onderwerp snijdt Paulus aan in dit hoofdstuk: afgodenoffers. Daar waren vragen over gekomen vanuit Korinthe. Sommigen maakten misbruik van hun kennis tegenover elkaar. Daarom zet Paulus eerst uiteen wat échte kennis is.
Paulus sluit het hoofdstuk af met de opmerking dat er sprake is van een huwelijk, totdat één van beide huwelijkspartners overlijdt. Niet gevoel, maar ’trouw, tot de dood scheidt’ is het motto. Daarna is de weduwe of weduwnaar vrij om… Lees verder
Deze verzen zijn lastig en dat komt mede, omdat veel vertalingen ons op een verkeerd spoor zetten. Vaak worden deze verzen betrokken op een vader die zijn dochter wel of niet zou uithuwelijken. Maar dat is inlegkunde. De dochter wordt… Lees verder
Paulus was een groot voorstander van het vrijgezellen bestaan. Hoe had hij in zijn eigen situatie zijn taak kunnen volbrengen als daar de zorg voor een vrouw en/of kinderen waren bijgekomen? Paulus had al gezegd: “wie trouwt, zondigt niet”, maar… Lees verder
De tijd is nog kort en deze aeon is bijna ten einde, dus roept Paulus ons op om ons daarvan bewust te zijn. Onze relatie, zoals het huwelijk, maar ook onze bezittingen, nemen we niet mee naar de toekomende aeon(en).… Lees verder
Op welke plek je je ook bevindt, God heeft je geroepen en kan je daar gebruiken, is Paulus’ boodschap in dit hoofdstuk. In deze verzen geeft hij zijn eigen mening met betrekking tot de ‘maagden’: zij die nog geen seksuele… Lees verder
In dit gedeelte brengt Paulus naar voren dat onze maatschappelijke positie er niet toe doet voor de Heer. Hij heeft ons gekocht, duur betaald en geroepen in de positie waarin we ons bevinden. Dus het is prima als je daarin… Lees verder
In dit gedeelte maakt Paulus duidelijk dat onze (maatschappelijke) positie er niet toe doet voor God. Ook onze religieuze positie: wel of niet besneden, doet in het evangelie van Paulus niet ter zake. Blijf gewoon waar je bent, God heeft… Lees verder
Gelovigen zouden niet scheiden, had Paulus naar voren gebracht. Maar wat als een gelovige gehuwd is met een ongelovige en die neemt het initiatief tot scheiding? Dan kunnen we dat ook met een gerust hart en geweten laten gaan, de… Lees verder
In deze uiteenzetting over het huwelijk, trouwen, scheiden, enz. bespreekt Paulus hoe het zit met een gelovige die met een ongelovige is getrouwd. En de kinderen die uit zo’n huwelijk voortkomen, hoe zit dat? Paulus laat zien wat de kracht… Lees verder
Gelovigen zouden niet scheiden. Paulus baseert zijn onderwijs op Gen.2:24: “die twee zullen één vlees zijn”. Het huwelijk is een onverbrekelijke eenheid, zoals de verhouding tussen Christus en de ecclesia een onverbrekelijke eenheid is. Als er dan toch een scheiding… Lees verder