God had Israël uitverkoren als volk om Zijn deugden onder de andere volkeren bekend te maken. Maar we weten uit het oude testament dat het volk over het algemeen ongelovig was en ongehoorzaam: een onvruchtbaar volk. God stuurde profeten om Zijn volk te onderwijzen en te waarschuwen.
Mattheüs 21 (naar ISA)
35 En de landbouwers namen zijn slaven, ranselden de ene af, doodden de andere, en stenigden een derde.
36 Hij stuurde weer andere slaven, meer dan de eersten, en zij deden met hen op dezelfde wijze.
omgebracht
De heer stuurt zijn dienaren, die worden mishandeld en zelfs vermoord. Als hij er nog meer stuurt, gebeurt hetzelfde. Zo is het altijd gegaan in de geschiedenis van het Joodse volk. De profeten die God stuurde werden vervolgd en gedood (Hand. 7:52; Rom. 11:2-3).
37 Daarna echter stuurde hij zijn zoon tot hen, en hij zei: Mijn zoon zullen zij respecteren.
Mijn Zoon, de geliefde
In het parallelgedeelte in Lukas 20:13 staat: “Ik zal mijn zoon zenden, de geliefde”. Doet dit niet sterk denken aan de woorden bij de doop van Jezus, als een stem klinkt vanuit de hemel en zegt: “Deze is mijn Zoon, de geliefde, in wie Ik een welbehagen heb?”
38 En de landbouwers zagen de zoon, en zeiden onder elkaar: Deze is de erfgenaam, kom hier, laten wij hem doden, zodat wij zijn erfenis zullen hebben.
de lotbezitter
Letterlijk staat hier niet eenvoudig “erfgenaam”, maar lotbezitter. Dat is degene aan wie het bezit van de vader toekomt. De landbouwers begrijpen dus dat met de komst van de zoon hun positie in gevaar komt. De wijngaard is van zijn vader en komt de zoon toe. Daarom zeggen zij: “Laten wij hem doden, zodat wij zijn lotbezit zullen hebben.”
de leidslieden
De landbouwers, die een uitbeelding zijn van de leidslieden van het Joodse volk, wisten dat toen de Heer was gekomen, dit een gevaar was voor hun positie. De overpriesters en Farizeeën vreesden dat Jezus een Messiaanse volksbeweging zou ontketenen die Rome zou beschouwen als opstand, met als gevolg de vernietiging van tempel, hun autonomie en volk (Joh. 11:47-48). Daarom kozen zij ervoor om Jezus uit de weg te ruimen en zo hun positie en macht te behouden.
Kajafas
In een vergadering van het Sanhedrin, zegt Kajafas hierover: “Het is beter dat één mens sterft voor het volk dan dat het hele volk verloren gaat.” (Joh. 11:50). Dit was een uitspraak die voortkwam uit machtsdenken, maar tegelijk was het onbedoelde profetie. Kajafas bedoelde dat Jezus moest sterven om hun positie en de natie te redden, maar zonder het te beseffen profeteerde hij dat Christus inderdaad voor het volk zou sterven (Joh. 11:51).
39 En zij namen hem, en zij wierpen hem uit, buiten de wijngaard, en zij doodden hem.
En zo gebeurde het ook met Jezus. Hij werd uitgeleid en buiten de stad gekruisigd.
Hebreeën 13 (naar ISA)
12 Daarom leed ook Jezus, om het volk door Zijn eigen bloed te heiligen, buiten de poort.
En zo eindigt deze gelijkenis, met de dood van de zoon, die een uitbeelding is van de Heer Jezus. Degenen tot wie Hij dit vergelijkingsverhaal uitsprak, zouden Hem enige tijd later doden. De gelijkenis spreekt dan ook niet over wat er daarna zou gebeuren. Voor het Joodse volk is Hij dood en Zijn graf is het laatste wat zij van Hem gezien hebben.