In Romeinen 5 kwamen we het begrip verzoening drie keer tegen. Verderop in de Romeinen brief wordt het nog eenmaal genoemd, namelijk in Romeinen 11. In dit hoofdstuk zet Paulus uiteen dat het Joodse volk tijdelijk blind en doof is als uitbeelding van hun ongeloof (Rom.11:8).
ongelovig, totdat…
Het volk Israël is gestruikeld en vanwege hun misstap is redding naar de natiën gegaan. Maar verderop in hetzelfde hoofdstuk maakt Paulus duidelijk dat deze verharding en dit ongeloof tijdelijk zijn (Rom.11:25–26). In de toekomst zal Israël tot bekering komen en hersteld worden.
Romeinen 11
11 Ik zeg dan: Struikelden zij soms, opdat zij zouden vallen? Moge het niet gebeuren! Maar in hun misstap is de redding voor de natiën, om hen jaloers te maken.
gestruikeld, niet gevallen
Uit Paulus’ woorden blijkt dat het ongeloof van Israël niet definitief is. Het gebruikte beeld is dat van iemand die struikelt door een misstap. Een struikeling impliceert herstel; een val daarentegen is definitief. Israël is niet gevallen, maar gestruikeld en zal daarom hersteld worden.
Maar Paulus gaat verder. Israëls misstap is niet alleen niet definitief, het is ook in overeenstemming met Gods plan. Door hun misstap is redding naar de natiën gegaan.
12 En indien hun misstap rijkdom van de wereld is en hun vermindering rijkdom van de natiën, hoeveel te meer hun volheid!
In deze tijd van Israëls misstap is, vanwege hun ongeloof, de boodschap van redding naar de natiën gegaan. Dat is opmerkelijk, want de Hebreeuwse profeten beschrijven juist dat door Israëls herstel de natiën gezegend zullen worden. Het Messiaanse Koninkrijk dat in de toekomst gevestigd zal worden, is een wereldrijk waarin Israël aan het hoofd van de volkeren staat (Deut.28:13; Jes.2:2-4).
verborgen
In de huidige tijd echter, worden de natiën gezegend vanwege Israëls ongeloof. Dit was bij de profeten verborgen. Maar als Israëls misstap en vermindering al rijkdom en redding betekenen voor de natiën, wat zal hun toekomstig herstel — hun volheid — dan wel niet teweegbrengen?
(…)
15 Want indien hun verwerping de verzoening van de wereld is, wat zal de aanneming anders zijn dan leven uit de doden?
In vers 13 en 14 spreekt Paulus in een tussenzin over zijn eigen bediening. Die is hier weggelaten, omdat vers 15 inhoudelijk direct aansluit op vers 12. Het woord want onderstreept dat vers 15 een nadere toelichting is.
hun verwerping
Wat in vers 12 Israëls misstap en vermindering wordt genoemd, heet in vers 15 hun verwerping. Door Israëls verwerping van de opgewekte Christus ging de boodschap van de verzoening van de wereld naar de natiën.
leven uit de doden
Zoals Israëls verwerping van de Messias parallel loopt met de verkondiging van de verzoening van de wereld, zo loopt hun toekomstige aanneming van de Messias parallel met leven uit de doden.
In de profetieën is dit beeldspraak voor het herstel van Israël, zoals in het visioen van het dal van de dorre doodsbeenderen in Ezechiël 37. Daar zegt God dat Hij Israël uit het graf zal doen opgaan en zij zullen leven (Ez.37:12). Ook bij Hosea vinden we deze gedachte: God zal Israël levend maken en oprichten (Hos.6:2).
God verzoent in Christus de wereld
Paulus is de enige apostel die expliciet spreekt over verzoening. Aan hem werd “de bediening van de verzoening” gegeven en aan hem “het woord van de verzoening” toevertrouwd. Wat hieruit bestaat “dat God in Christus de wereld met Zich verzoent” (2 Kor.5:18-19).
God gaf Zijn Zoon over aan de wereld, en Hij werd door die wereld gedood. Maar Hij stierf juist voor diezelfde wereld, om haar het leven te geven. God rekent de wereld deze misstap niet toe (2 Kor.5:19) en bewijst daarmee dat Hij de wereld liefheeft. Deze liefde zal uiteindelijk elk schepsel overtuigen en veranderen van vijand in verzoende.
Gods liefde overwint alles
Toen door Israëls ongeloof de deur tijdelijk werd gesloten, opende God een vergezicht met een allesomvattende horizon: de verzoening van de wereld. Niet als aanbod, maar als bericht. Gods liefde overwint alle vijandschap!