het huwelijk (6): huwelijk en scheiding tussen de gelovige en ongelovige

In een vorige blog zagen we wat Paulus zegt over de situatie van twee gelovigen die getrouwd zijn. Zij zouden niet scheiden, maar gebeurt dat toch, dan is de oproep zich te verzoenen. Maar wat als je een ongelovige huwelijkspartner hebt, wat dan?

trouwen met een ongelovige

Let op, ik bedoel niet het trouwen met een ongelovige. Daarover zegt hij in 2 Kor.6:14: “Vorm geen ongelijk span met ongelovigen”. Wanneer je het belangrijkste niet deelt, is het (voor beiden) beter dat partnerschap niet aan te gaan. Dat zou alleen maar zorgen voor wrijvingen. In niet mis te verstane bewoordingen wordt dit in 2 Kor.6:14-18 toegelicht.

verschil

Maar wat als tijdens het huwelijk één van de twee een gelovige wordt en de ander niet, is dat reden tot echtscheiding? De principes waaruit men leeft, zijn dan zo groot. Het is het verschil tussen ‘licht en duisternis’ (2 Kor.6:14). Paulus zegt:

1 Korinthe 7

12 Maar tegen de overigen zeg ik – ik, niet de Heer: Indien een broeder een ongelovige vrouw heeft, en zij keurt goed om met hem te wonen, laat hij haar niet verlaten.

13 En een vrouw, die een ongelovige man heeft, en hij keurt goed om met haar te wonen, laat zij haar man niet verlaten.

14 Want de ongelovige man is geheiligd in zijn vrouw, en de ongelovige vrouw is geheiligd in de broeder. Anders dus, zijn jullie kinderen onrein, maar nu zijn zij heilig.

Wanneer de verhoudingen zo liggen, is Paulus erg nuchter. Alles wat hij in dit hoofdstuk naar voren brengt, is ook logisch. Als de ongelovige er geen probleem mee heeft met een gelovige samen te wonen (binnen een huwelijk), is dat prima en zou de gelovige dat zo houden. Wie Hem kent is gericht op eenheid en verzoening en niet op scheiding.

geheiligd

Paulus zegt het zelfs zo sterk, dat hij aangeeft dat de ongelovige geheiligd is in de gelovige. De gelovige is gewijd aan God en hierdoor is iedereen die zich bij hem of haar in het huis bevindt, geheiligd, dat is apart gezet. Doordat het woord van God daar gesproken en geleefd wordt, bevindt heel het huis zich in een bevoorrechte positie.

Maar wat te doen als de ongelovige het initiatief tot scheiding neemt?

15 En indien de ongelovige scheidt, laat hem gescheiden worden. De broeder of zuster is in dit geval niet gebonden (lett: ge-slaafd). God heeft ons in vrede geroepen.

in vrede geroepen

Wanneer een ongelovige partner van ons scheidt, hoeven we niet koste wat kost te proberen het huwelijk in stand te houden, laat staan een scheiding tegen te werken. God heeft ons in vrede geroepen. Wat in dit vers vaak gelezen wordt, is  dat als een ongelovige de gelovige verlaat, de gelovige ongebonden is én vrij om een ander te trouwen. Dat eerste staat er wel, het tweede niet.

hertrouwen

Opvallend is dat nergens in dit hoofdstuk of in enige andere brief van Paulus de optie van hertrouwen na scheiding wordt benoemd. Ook niet in het vervolg van 1 Korinthe 7, hoewel sommigen het daarin lezen. Daar kom ik in een volgende blog op terug. Wél wordt de optie van hertrouwen na het overlijden van de huwelijkspartner genoemd:

39 Een vrouw is gebonden door de wet, zolang haar man leeft; maar in het geval dat haar man is ontslapen, is zij vrij om getrouwd te worden, met wie zij wil, mits in de Heer.

Iets dergelijks wordt nergens gezegd over hertrouwen na een scheiding. Een huwelijk brengt een eenheid tot stand (Gen.2:24, Ef.5:31), die slechts door de dood verbroken kan worden (vlg. Rom.7:2).

vrij

Wanneer onze ongelovige partner ons verlaat, zijn we vrij en zouden we die vrijheid gebruiken. Niet om ons weer te binden door een nieuw huwelijk, maar door te blijven in de positie die ons gegeven is. Daar spreken ook de volgende verzen over:

17 …..Laat een ieder zó wandelen, zoals God hem geroepen heeft.
(…)
20 Laat een ieder blijven in de roeping, waarin hij werd geroepen.
(…)
24 Broeders, laat een ieder, waarin hij werd geroepen, daarin blijven, bij God.

verzoening

Paulus is de apostel die het beheer van de genade van God gegeven was (Ef.3:2). Hij mocht ten volle Gods genade onthullen en die boodschap is leidend in onze tegenwoordige tijd. Paulus is de apostel die mocht bekendmaken dat God heel Zijn schepping terugbrengt tot zichzelf (Rom.11:36, Ef.1:10, Kol.1:20). Hij doet dat door Zijn Zoon, Christus Jezus. Maar degenen die bij Christus Jezus horen en Zijn lichaam zijn, delen in de zegeningen en positie van Christus. Als God dus door Christus deze schepping tot Zichzelf terugbrengt en verzoent, doet Hij dit door Christus én Zijn lichaam:

Efeze 1
10 om in het beheer van de volheid van de tijden, het al, zowel wat in de hemelen als wat op de aarde is, in Christus onder één Hoofd samen te brengen,
11 in Hem, in wie ook wij, tevoren bestemd worden (…)

geheim 

Het grote geheim (Ef.1:9) dat Paulus bekendmaakt in de Efeze brief is dat Christus niet slechts één persoon is, maar een gezelschap. De groep van gelovigen die Zijn lichaam vormen, delen in alle zegeningen (Ef.1:3) van Hem. Wanneer wij delen in die positie en weten dat God ons zal gebruiken om deze hele schepping met Zich te verzoenen, wat zou dan anders onze houding kunnen zijn dan een verzoenende houding, ook naar ongelovigen? En dus ook naar onze ongelovige huwelijkspartner die ons verlaten heeft? Hij verzoent de wereld met zichzelf en plaatst dat woord van verzoening in ons:

2 Korinthe 5
19 wat hierin bestaat, dat God in Christus was de wereld met zichzelf verzoenende en hen hun misstappen niet toerekent en het woord van de verzoening in ons plaatst.