De indeling van de bijbel zoals wij die kennen, is gebaseerd op de indeling van de Vulgaat. Dit is een Latijnse vertaling die tot stand kwam tussen de jaren 390 en 405 na Christus. Echter, in diverse manuscripten van de Griekse grondtekst, die ouder zijn dan de Vulgaat, wordt een andere volgorde aangehouden. De verschillen zie je in de afbeelding onderaan deze pagina.
eerst de Jood, dan de Griek
Opmerkelijk is dat in de oude Griekse handschriften, na de Evangeliën en Handelingen, eerst de brieven komen van de apostelen die behoren tot de Twaalf en daarná de brieven van Paulus. Herkennen we hierin ook niet de boodschap van Paulus: eerst de Jood, en ook de Griek? (o.a. Romeinen 1:16)
Verder zijn beide indelingen logisch. Eerst de geschiedenisbeschrijvingen van Jezus en de apostelen in de Evangeliën en Handelingen, gevolgd door de 21 brieven waarin Christus niet zichtbaar aanwezig is op aarde, maar verborgen, gevolgd door de Openbaring van Jezus Christus.
drie keer zeven
Zeven brieven gericht aan de Jood (Jakobus t/m Judas). Veertien brieven (2×7) van Paulus, gericht aan de natiën, als we tenminste de Hebreeën brief meerekenen bij de brieven van Paulus. Wat dat betreft: let op de opmerkelijke positie van Hebreeën in de Griekse manuscripten: tussen 2 Thessalonicenzen en 1 Timotheüs! Is dit geen sterke aanwijzing dat Hebreeën door Paulus is geschreven?
Alles bij elkaar telt ons nieuwe testament 27 boeken. Voor het oude testament rekent men normaal gesproken 39 boeken. Maar in de Joodse bijbel, de Tenach, bestaan de Psalmen uit vijf boeken en dit brengt het totaal op 70 boeken. Wederom een veelvoud van zeven (10×7).
Zeven is een uitdrukking en uitbeelding van volheid en dus van: compleetheid. Met betrekking tot het woord van God zegt de Schrift:
Psalm 12
6 De woorden van JAHWEH zijn zuivere woorden, zilver dat gelouterd is in een smeltkroes op het land, zeven malen gezuiverd.
